ดอกไม้ไฟระเบิดตูม!!

จดหมายจาก ลิซถึงท่านอา
นำส่งโดย พิราบสื่อสาร แฟนซี (ที่หวุดหวิดจะบินมาไม่ถึงเจ้านายเพราะจดหมายตอบหนักเกินไป)

---------------------------------------------------

วันที่ xx-yy-zz

ถึงท่านอาที่เคารพ
 
      สวัสดีเทศกาลดาโทรัมครับท่านอา ท่านอาสบายดีไหมครับ ข้าสบายดี แม้การเงินจะยังฝืดอยู่บ้างแต่ก็หาข้าวกินได้ครบทุกมื้อและได้นอนในที่ที่มีหลังคาคลุม  ตอนนี้ข้ายังอยู่ที่เมืองหลวงเหมือนเดิม แต่คิดว่าอีกไม่กี่วันคงจะออกเดินทางแล้วล่ะครับ อันที่จริงที่ยังอยู่เนี่ยก็เพราะเทศกาลดาโทรัมด้วยนั่นแหละครับ ข้าคิดว่าถ้าข้าออกเดินทางไปก่อนข้าคงไม่แคล้วบุกป่าฝ่าดงอยู่ที่ไหนสักแห่ง และพลาดเทศกาลประหยัดค่าอาหารนี้ไปอย่างน่าเสียดาย

      ที่เอนดีมาร์นี่อากาศยังเย็นอยู่เลยครับ เล่นเอาถ้าไม่มีเทศกาลดาโทรัมนี่ล่ะก็ข้าก็คงไม่รู้ว่าตอนนี้เริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ววันนี้ข้าตื่นสายนิดหน่อยดังนั้นข้าจึงไปงานแจกอาหารเกือบไม่ทัน โชคดีที่โบสถ์ในเมืองหลวงดูท่าจะมีอาหารมาแจกเยอะพอควร ทำให้พอมีอะไรให้เหลือให้ข้าอยู่บ้าง ข้าคิดว่าถ้าได้อะไรที่มันเก็บไว้กินได้นานๆสักหน่อยก็จะดีเพราะข้าใกล้จะออกเดินทางแล้ว ข้าจึงไม่อยากได้อาหารสดมาเกะกะกระเป๋ามากนัก(อันที่จริงท่านแม่เคยสอนข้าว่าอาหารจากเทศกาลดาโทรัมควรกินให้หมดไปเลยไม่ก็แลกกับใครสักคนที่เขาต้องการจริงๆ แต่ข้าคิดว่าการเลือกของที่มีประโยชน์กับเราและใช้ให้มันเกิดประโยชน์สูงสุดแบบท่านอาดูจะเข้าท่ากว่ากันเยอะ)

      หลังจากการสู้รบปรบมือกับบรรดาป้าๆที่มารับของฟรีเหมือนกันข้าก็คว้า เนยถั่ว มาได้ขวดหนึ่งครับ ถือว่าประสบความสำเร็จพอควร อย่างน้อยมันก็พกสะดวก แม้ข้าจะไม่ค่อยปลื้มมันนักก็ตาม ก็เนยถั่วน่ะมันต้องกินกับขนมปังนุ่มๆแล้วก็นมอุ่นๆที่บ้านมันถึงจะอร่อย อันที่จริงข้าอยากได้อะไรจำพวกแยมผลไม้มากกว่าเพราะรสเปรี้ยวๆหวานของมันดูจะคล่องคอกว่าเนยถั่วมากอยู่  แต่คงเป็นเพราะข้ามาสาย มันจึงไม่เหลือเลยสักขวด พอจะไปแลกกับใครเขา ก็ดันหาคนที่ได้แยมไม่เจอซะอีก แต่ก็เอาเถอะข้าก็ไม่ได้จริงจังอะไรขนาดนั้นข้าก็เลยกลับที่พักไปจัดกระเป๋าเดินทางต่อ

      ตอนนี้ท่านอายังเดินทางค้าขายด้วยเส้นทางเดิมอยู่รึเปล่าครับ ที่หมายต่อไปของข้าต้องผ่านไปใกล้ๆแถวนั้นพอดี ถ้าโชคดีคงได้เจอกัน หวังว่าท่านจะสบายดี ฝากความคิดถึงไปให้ท่านพ่อกับท่านแม่ด้วย อ้อแล้วท่านอาก็ไม่ต้องส่งเหรียญเงินกลับมากับจดหมายตอบเหมือนคราวที่แล้วนะครับ ข้าสงสารแฟนซีมัน ต้องแบกของเกินกำลัง แต่ถ้าจะส่งมารบกวนเป็นตั๋วเงินแทน กระดาษบางๆสักแผ่นสองแผ่นแฟนซีมันแบกได้สบายมาก
   

ขอนิรันดร์จงเป็นของท่าน
รักเสมอ
หลานท่าน

-------------------------------------

สรุปจากจดหมายนะฮะ

       ลิซได้เนยถั่วมาจากโบสถ์ และไม่ได้แลกกับใครเพราะผปค.กลับมาเกือบไม่ทันอีเวนท์ หาเป้าหมายไม่เจอและขี้เกียจและยังจัดของเดินทางไม่เสร็จ

       สถานะปัจจุบันของเนยถั่ว - นอนสงบนิ่งอยู่ก้นกระเป๋าในสภาพโดนกินไปแล้วหน่อยนึง

    โผล่มาด้วยจดหมายเกรียมๆ ตอนแรกผปค.คิดว่าจะกลับมาไม่ทันอีเวนท์แล้ว แต่เพราะค่ายเลื่อนวันกลับเร็วขึ้น เลยมาทันเอาตอนท้ายๆ

    ยังไม่ได้เอาลูกไปทักทายใครเลย ฮือ.... รู้สึกเหมือนทั้งจดหมายจะมีแต่ท่านอา.....

    ตอนต่อไปเรามาโคเนื้อเรื่องกันเถอะครับเย้! //เตรียมร่อนems.หาเพื่อนร่วมคอมมู

    ขอบคุณที่อ่านมาถึงนี่นะครับ สวัสดีครับ//โค้ง